Ναυτίλος

Ο Ναυτίλος γεννήθηκε πριν από ένα χρόνο περίπου. Δηλαδή είναι ακόμη νήπιο . Δημιουργοί του ήταν ο Αλέξης , που εργάζεται ως χημικός στη βιομηχανία και η Χρυσάνθη, φιλόλογος στη μέση εκπαίδευση. Νονός του υπήρξε ο Ιούλιος Βερν με την περίφημη βιβλιοθήκη του Ναυτίλου, του πλοιάρχου Νέμο. Μια βιβλιοθήκη 12.000 τόμων «εις τους βαθυτάτους μυχούς των θαλασσών? εις την πλειοτέραν απομόνωσιν, πλειοτέραν σιωπήν».
Αφορμή για τη γέννησή του υπήρξε ένας εραστής των βιβλίων, ο Librofilo. Καθώς περιπλανιόμουν στο διαδίκτυο ψάχνοντας, όπως το συνηθίζω, πληροφορίες για κάποιο βιβλίο, βρέθηκα στο «βλογκάκιόν» του. Κριτικές βιβλίων γραμμένες με κέφι κι έξω από την πεπατημένη. Ενθουσιάστηκα κι αμέσως καταπιάστηκα με τη δημιουργία του δικού μου ιστολόγιου.
Αρχικά, είχα στο νου μου ένα εικονικό λογοτεχνικό περιοδικό. Το μόνο που χρειαζόταν ήταν χρόνος και μεράκι. Αυτό που τελικά προέκυψε είναι ένα ημερολόγιο ανάγνωσης. Κάθε βιβλίο που διαβάζω αφήνει το αποτύπωμά του στο μπλογκ μου. Επιλογές ποιημάτων, αφορισμών, κριτικές βιβλίων. Όλα αυτά διανθισμένα κατάλληλα με εικαστικά θέματα ζωγράφων ή φωτογραφίες έτσι ώστε το ιστολόγιο να αποκτήσει και μια αισθητική αρτιότητα.
Είναι πραγματικά συναρπαστικό να ξέρεις ότι η κριτική σου άποψη ταξιδεύει στο διαδικτυακό χώρο με το απλό πάτημα ενός πλήκτρου. Έτσι, ο Ναυτίλος σύντομα απέκτησε επισκέπτες, που τα σχόλιά τους εμπλούτιζαν το περιεχόμενό του. Για να γίνει σταδιακά εκτός από τρόπος έκφρασης και τόπος επικοινωνίας πολλών βιβλιόφιλων.
«Βιβλιομανείς όλου του κόσμου ενωθείτε». Έλληνες όχι μόνο από την Ελλάδα και την Κύπρο αλλά κι από κάθε γωνιά του κόσμου επικοινωνούμε και μοιραζόμαστε τη χαρά της ανάγνωσης, «μιας τέχνης λησμονημένης που ασκείται από τους μυημένους, τους αληθινούς αναγνώστες, τους τελευταίους μιας φυλής που σήμερα απειλείται με εξαφάνιση»*. Αναγνώστες από ένα χωριό της Αριδαίας, από τη Λεμεσό, τις Βρυξέλλες, το Σίδνεϊ ανταλλάσσουμε απόψεις, συμφωνούμε ή διαφωνούμε δημιουργικά. ¶νθρωποι που στην καθημερινότητά μας βρισκόμαστε χιλιόμετρα μακριά και που θα ήταν απίθανο να συναντηθούμε, με αυτόν το μαγικό τρόπο πλησιάζουμε ο ένας τον άλλον. Έτσι, η απομόνωση που βίωνα ως μανιακός αναγνώστης έσπασε. Δεν είμαι πια ο μόνος που αγοράζει πολύ περισσότερα βιβλία απ? όσα διαβάζει, που απολαμβάνει ηδονικά το άγγιγμα και τη μυρωδιά τους? Παράλληλα, γνωρίζοντας ότι τις σκέψεις μου δεν τις κρατάω μόνο για τον εαυτό μου αλλά τις μοιράζομαι με άλλους πολλούς, γίνομαι προσεκτικότερος αναγνώστης ενώ τα σχόλια των «φίλων» μού δίνουν ερεθίσματα για σφαιρικότερη προσέγγιση των αναγνωσμάτων μου.
Παραφράζοντας λίγο τον Μπαλζάκ θα έλεγα : «Συχνά επιβιβαζόμενος πάνω σ? ένα βιβλίο πραγματοποίησα τα πιο απολαυστικά ταξίδια», κι ο Ναυτίλος προσκαλεί όσους πιστεύουν στην ομορφιά του βιβλίου να ταξιδέψουν μαζί του.


*Σ. Τριβιζάς: Η τέχνη της ανάγνωσης.



http://www.alexis-chryssanthie.blogspot.com


Αλέξης