Σταυρούλα Σκαλίδη

Στις αρχές της άνοιξης του 2006 άνοιξα ένα προσωπικό ιστολόγιο με ψευδώνυμο, στο οποίο έγραφα μικρές καθημερινές ιστορίες, με μια διάθεση λογοτεχνικότητας ή τέλος πάντων λοξής ματιάς, έστω και μυωπικής, των πραγμάτων. Το Μάιο του ίδιου χρόνου αποφάσισα ?προς αποφυγήν παρεξηγήσεων- να εκτεθώ επωνύμως στο διαδίκτυο και να έχω την ευχέρεια να αναρτώ κείμενα για τα βιβλία που διαβάζω. Η ανάγκη να έχω οπτικό υλικό για να «ντύνω» και φωτογραφικά τα κείμενά μου, με οδήγησαν να βρεθώ πίσω από το φακό και ερασιτεχνικά να αποτυπώνω μέσα από τη δική μου γωνία τον κόσμο όπως τον βλέπω: άλλοτε θολό και φλου και σκοτεινό και άλλοτε αιχμηρό, λαμπερό και διαυγή.

Στην πορεία, διαπίστωσα ότι το ιστολόγιο είναι κατά κάποιον τρόπο το υποκατάστατο του κήπου που δεν έχω φτιάξει στο μπαλκόνι μου. Που όλο υπόσχομαι στον εαυτόν μου ότι θα στήσω και όλο τελικά το αναβάλω στο αθηναϊκό κέντρο. Ο μικρός προσωπικός μου παράδεισος που μπορώ να αισθάνομαι δημιουργική και να επικοινωνώ τις σκέψεις, τα συναισθήματά μου, την αναγνωστική μου εμπειρία, τα μουσικά μου γούστα, τις εκρήξεις της αγανάκτησης από τη σύγκρουση με την πραγματικότητα, έστω με το μανδύα μικρών ιστοριών που ονειρεύονταν ίσως κάποτε να γίνουν διηγήματα, αλλά δεν έγιναν, γιατί άλλαξαν γνώμη. Ένας κήπος αποσυμπίεσης από την καθημερινότητα και τις πληγές της, μια διέξοδος για αποφόρτιση από τον ξύλινο κλισέ λόγο της δημοσιογραφίας και τον άλλο, το γεμάτο ψυχικά και ανθρώπινα τοπία της λογοτεχνίας.

Βγαίνω στον κήπο μου, όταν θέλω να πάρω μια ανάσα από τα γραφτά της εφημερίδας, όταν θέλω να διατυπώσω μια γνώμη με πολύ προσωπικό τρόπο ή να αλαφρώσω από οτιδήποτε με ενοχλεί. Καλλιεργώ συστηματικά τα άνθη μου εν είδει φωτογραφικών ενσταντανέ μόνο με λουλούδια, γράφω για ανθρώπους που συναντώ στο δρόμο μου, για εικόνες που θέλω να διασώσω. Το blog είναι το δημιουργικό περιθώριο του τετραδίου μου που αφήνει τις λέξεις μου να αναπνεύσουν. Εξαιτίας του και χάρη σ? αυτό έχω γνωρίσει πολύ ενδιαφέροντες ανθρώπους που αλλιώς δεν θα μπορούσα να τους συναντήσω ποτέ.


Σταυρούλα Σκαλίδη