In someone else’s dream

Ξεκίνησα το In someone else’s dream το 2007, από περιέργεια, χωρίς ατζέντα. Επειδή διαβάζω πολύ και μου αρέσει να μιλάω για βιβλία, σιγά σιγά εξελίχθηκε σε ένα αναγνωστικό ημερολόγιο με διαλείμματα για μουσικές, σκόρπιες σκέψεις, εικόνες, κρίσεις γκρίνιας.
Γράφω ανάλογα με τη διάθεσή μου, άλλοτε σοβαρά κι άλλοτε λιγότερο σοβαρά· δεν με ενδιαφέρει να παραστήσω την ειδική, αλλά να καταγράψω την προσωπική μου ανάγνωση κάθε βιβλίου. Αν αυτή η ανάγνωση διασταυρωθεί με άλλες, ακόμα καλύτερα.

«Με το διάβασμα μπορείς να μάθεις σχεδόν τα πάντα, Κι εγώ διαβάζω, Επομένως όλο και κάτι θα ξέρεις, Τώρα πια δεν είμαι και τόσο σίγουρη, Τότε ίσως πρέπει να διαβάσεις με άλλο τρόπο, Με ποιον, Δεν είναι ο ίδιος για όλους, ο καθένας επινοεί τον δικό του, αυτόν που του ταιριάζει, υπάρχουν άνθρωποι που σ’ όλη τους τη ζωή διαβάζουν χωρίς να πάνε πέρα από την ανάγνωση, μένουν κολλημένοι στη σελίδα, δεν καταλαβαίνουν πως οι λέξεις είναι μονάχα πέτρες βαλμένες έτσι που να μπορούμε να διασχίσουμε το ρεύμα ενός ποταμού, είναι εκεί για να μπορέσουμε να φτάσουμε στην άλλη όχθη, η άλλη όχθη είναι που μετράει, Εκτός κι αν, Εκτός κι αν τι, Εκτός κι αν αυτά τα ποτάμια δεν έχουν δύο όχθες αλλά πολλές, κι αν κάθε άνθρωπος που διαβάζει είναι ο ίδιος η δική του όχθη, και πρέπει στη δική του και μόνο όχθη να φτάσει».

Ζοζέ Σαραμάγκου, Η Σπηλιά
(μετάφραση της Αθηνάς Ψυλλιά)